چرا ویپ ؟

صدا روی پروتکل اینترنت به یک گروه از تکنولوژی می‌گویند که برای انتقال صدا و چندرسانه از شبکه‌های مبتنی بر پروتکل اینترنت، مانند اینترنت استفاده می‌کند. ویپ با عنوان‌های تلفن آی پی،تلفن اینترنتی،

تلفن پهن‌باند، صدای پهن‌باند و صدا روی پهن‌باند نیز شناخته‌می‌شود.

معمولاً از شرکت‌های ارایه‌کنندهٔ سرویس‌های VoIP به‌عنوان تهیه‌کنندگان، و از پروتکل‌های استفاده شده برای حمل علایم صدا روی شبکهٔ آی پی، به‌عنوان صدا روی آی پی یا پروتکل‌های ویپ یاد می‌شود.

آن‌ها را می‌توان در اصل توسعهٔ تجاری تجربهٔ پروتکل صدای شبکه (۱۹۷۳) که توسط تهیه‌کنندگان نسل قدیمی اینترنت آرپانت اختراع شده‌بود، در نظرگرفت.

برخی از کاهش هزینه‌ها تا حدودی به دلیل استفاده از یک شبکهٔ منفرد برای حمل صدا و اطلاعات است، مخصوصاً در جایی که استفاده‌کنندگان به شبکه‌ای دسترسی دارند که از ظرفیت آن کمتر استفاده شده

و می‌توانند از ویپ بدون هیچ هزینهٔ اضافی استفاده‌کنند. تماس‌های ویپ به ویپ برخی اوقات مجانی هستند، در حالی که تماس ویپ به شبکه‌های تلفن عمومی(پی اس تی ان) ممکن است هزینه‌ای در بر داشته‌باشد که باید توسط استفاده‌کنندگان ویپ پرداخت‌شود.

پروتکل‌های صدا روی آی پی، سیگنال‌های تلفنی را به‌عنوان دادهٔ دیجیتال (که معمولاً با فنون

فشرده‌سازی کاهش حجم یافته‌است) حمل می‌کنند.

دو نوع شبکهٔ تلفن بر روی سرویس‌های ویپ وجود دارد: شماره‌گیری داخلی مستقیم (دی آی دی) و شماره‌های دسترسی. شماره‌گیری داخلی مستقیم(دی آی دی)، تماس‌گیرنده را به‌صورت

مستقیم متصل می‌کند در صورتی که لازمهٔ شماره‌های دسترسی، گرفتن شمارهٔ داخلی توسط تماس‌گیرنده‌است.